Er bestaan wilde verhalen rondom haartransplantaties: kennelijk zijn er velen die er over denken en hopen op een volle haardos. Haarexpert Cor van Oijen kent de mitsen en maren als geen ander. Hij onderging zelf een behandeling en weet wat mogelijk is. En wat niet.

Als je het simpel wilt omschrijven, dan is haartransplantatie in feite het herverdelen van het eigen haar. Het haar wordt meestal vanaf het achterhoofd getransplanteerd naar het kale deel op het hoofd, bijna altijd aan de bovenkant. Een haartransplantatie werkt goed, omdat de haren aan de achterzijde van het hoofd vaak immuun zijn voor di-hydrotestosteron (DHT), dat kaalheid veroorzaakt. Medicijnen kunnen wel werken om het kaal worden te vertragen, maar waar het eenmaal kaal is, zal geen nieuw haar meer groeien. Dan is transplantatie dus de enige optie om weer vast en eigen haar op de schedel te krijgen. Er verschijnen elke dag nieuwe producten op de markt die stellen dat ze haar kunnen laten groeien op kale plekken. Laten we zeggen dat ik het liever bij transplantatie houd.

Behoorlijke ingreep
Haartransplantatie is een behoorlijke ingreep. Er is vaak sprake van een lange psychische en lichamelijke voorbereiding. Het is niet zwaarder dan de gemiddelde behandeling bij de tandarts, maar velen zien er toch tegenop. Het is ook een vrij kostbare zaak en wordt niet door verzekeringsmaatschappijen vergoed. Zelf heb ik er vier jaar over gedaan om de keuze te maken en het blijkt dat velen er al jaren mee rondlopen. Je moet er voor 200 procent achter staan en weten waar je aan begint. Een transplantatie moet bovendien meestal herhaald worden. Het gaat er niet om wat je op het kale gebied kunt plaatsen, maar hoeveel je elders weg kan halen tijdens een behandeling. Het moet een comfortabele behandeling blijven en natuurlijk moet het medisch mogelijk zijn om voldoende haarwortels op het achterhoofd weg te halen. De meeste mensen hebben in ieder geval twee behandelingen nodig.

Andermans haar?
Een haartransplantatie levert derhalve geen volle bos haar op: het gaat om herverdeling van het nog aanwezige haar. Maar voor het zicht levert het een enorme verbetering op, a ankelijk van hoeveel haren verplaatst kunnen worden natuurlijk. Een haar heeft een uniek DNA, waardoor transplantatie van andere mensen uitermate lastig is. Net als bij orgaantransplantatties krijg je dan mogelijk te maken met afstotingsreacties, zelfs als de donor een familielid is. Het is dus niet zo dat je eenvoudig haren kunt nemen van iemand die een volle bos heeft en die transplanteren naar een kaal iemand. Daar kleven medisch gezien enorme bezwaren aan. En ethisch gezien ook.

FUT en FUE
Er bestaan twee verschillende soorten haartransplantatie. FUT staat voor Follicel Unit Transplantation, FUE voor Follicel Unit Extraction. Bij FUT wordt een strookje huid en haar weggenomen en getransplanteerd, bij FUE gaat het haarwortel voor haarwortel. Bij FUE worden de haarwortels met een holle naald uit het achterhoofd gehaald en geïmplanteerd op de gewenste plek. Over het algemeen wordt deze behandeling als lichter ervaren en geeft het een snellere genezing in het donorgebied. Met een FUT behandeling daarentegen kun je binnen relatief korte tijd (vier à vijf uur) grote haartransplantaties uitvoeren omdat het door een compleet medisch team gebeurt. Een FUE behandeling van deze grootte neemt vaak twee dagen in beslag.

Klonen?
Er wordt veel en vaak gesproken over klonen en haarvermeerdering, maar de medische wetenschap is het er over eens dat dit momenteel nog niet mogelijk is. Het is een van de misverstanden die rond haartransplantaties leven. Velen denken dat als ze eenmaal een haartransplantatie hebben gedaan, ze daarna voor de rest van hun leven haar hebben. Dat is niet waar. Haaruitval gaat gewoon verder, maar haren die verplaatst zijn blijven meestal wel staan omdat ze uit een gebied komen dat immuun is voor DHT. Andere haren kunnen gewoon blijven uitvallen, afankelijk van of iemand bereid is bijvoorbeeld medicijnen te slikken.

Bron: Bijlage De Telegraaf Mediaplanet Maart 2010