Ik had niet ontzettend véél moeite met mijn kaalheid, maar ik zag mezelf toch liever “met’ dan “zonder” haar.

Ik riep dan ook altijd gekscherend als ik de staatsloterij nog een keer mag winnen dan laat ik m’n haar doen. Het werd uiteindelijk géén grote prijs in de staatsloterij maar een andere gebeurtenis die mij heeft doen besluiten om me te melden bij Transhair. Ik kwam via internet bij Transhair terecht waarbij er op dat moment op korte termijn een open dag stond gepland. Deze heb ik bezocht en na de presentatie was er de mogelijkheid tot een vrijblijvend gesprek met een adviseur. Ik kwam bij Cor de Loijer terecht, hij liet de diverse mogelijkheden de revue passeren. Het werd uiteindelijk het plaatsen van een Frêchet Extender met de optie voor het plaatsen van een tweede en het traject zou worden afgesloten met een grote haartransplantatie.

Ik was wel door Cor erop gewezen dat ik niet te licht moest denken over het plaatsen van de Frêchet Extender omdat dit toch een chirurgische ingreep betreft.

In de zomer van 2008 (op een woensdag) was het dan zover de dag van de (eerste) behandeling namelijk het plaatsen van de Frêchet Extender. Ik werd ’s morgens in Vlijmen verwacht en kon in loop van de middag weer naar huis. De ingreep op zich en de pijn achteraf is me al met al 100% meegevallen. Had op de open dag een man gesproken die deze ingreep ook had ondergaan en die had toch een aantal dagen behoorlijke last van migraine. Ik heb daar géén last van gehad, wel dezelfde dag en avond een behoorlijke spanning op mijn hoofd maar geen hoofdpijn. Ik kreeg ook diverse pijnstillers mee met het dringende advies om deze ook al vond ik de pijn dragelijk toch preventief te slikken. Vanaf vrijdag ging het al weer een stuk beter en was in principe in staat om maandag al te gaan werken maar ben op dinsdag weer begonnen.

Na ruim een maand stond de afspraak gepland om de ingezette Frêchet Extender te verwijderen. Hierbij werd ook op dat moment beoordeeld of het plaatsen van een tweede Frêchet Extender nodig was, dit was niet het geval dus de Frêchet Extender en de overtollige huid werd op dat moment verwijderd. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik die avond toch wel behoorlijk wat hoofdpijn had maar dit was na een goede nachtrust de andere dag ook weer verdwenen.

In december 2008 had ik wederom ’s morgens een afspraak maar ditmaal voor de grote haartransplantatie. Ook deze dag ging voorspoedig en vergeleken met het plaatsen van de Frêchet Extender was dit bij wijze van spreken pijnloos. Na een avond en nacht in een hotel op kosten van Transhair te hebben doorgebracht, werd ik de andere dag door Cor opgehaald in verband met een laatste controle en een heerlijke wasbeurt. Daarna naar huis met de nodige instructies en de wetenschap dat de getransplanteerde haren ook weer allemaal gingen uitvallen. Wat ik moest hebben is geduld … Als je nu dik een jaar later het resultaat ziet dan overtreft het mijn stoutste dromen en moet ik volmondig bekennen dat er van de slagzin van Transhair “KAALHEID IS EEN KEUZE” niets is gelogen !

Bert